Het 25-jarige bestaan van de club ging eigenlijk zonder groot feest aan ons voorbij.
“Ed” Charels onze voorzitter, verloor zijn vader, en het gevolg daarvan was, dat hij in de “Van Dijckkring” de logische opvolger werd van zijn vader (en zelfs van zijn grootvader).
Dit alles veranderde ook de horizonten bij Klik-Klak, daar Ed zijn ontslag als voorzitter bij ons aanbood omwille van zijn nieuwe functie. Daardoor moest ook bij ons een nieuwe voorzitter gezocht worden. Emile Lietar, de ondervoorzitter en penningmeester, werd naar voren geschoven om deze taak op zich te nemen. Maar door het feit dat fotograferen een tamelijke dure hobby is, bleef de club ter plaatse trappelen. De fut was er een beetje uit.
Klik-Klak was toen al zeer fel gedaald in ledenaantal en vooraleer de club het goed en wel besefte, was het aantal leden en bestuursleden tot een minimum herleid.
De dinsdagavonden werden vergaderingen waarin werd gezocht naar het opkrikken van de club en het ledenaantal. Niets bleek te lukken en het werd roeien met de riemen die we hadden.Ondertussen is er maar één jaar geweest waarin er geen tentoonstelling plaatsvond.