Ook met Oudejaar werd er uitgebreid gefeest met leden en sympathisanten.
Reeds in 1974 waagde het prille gezelschap zich aan een eerste fototentoonstelling, die doorging in de gemeenteschool. Ed Charels, de enige overblijver van de stichters, herinnert zich nog levendig hoe de met jute beklede panelen dienden te worden opgesteld op vrijdagnamiddag temidden van de joelende kinderen, die in “de garderie” moesten blijven. “In zulke omstandigheden zou ik nu nooit meer willen tentoonstellen”, verklaart hij.

1976 bracht echter een belangrijke verandering met zich mee: het gemeentebestuur, met wie de fotoclub steeds een zeer goede verstandhouding heeft onderhouden, wees aan KLIK-KLAK een aanzienlijk gedeelte toe van de benedenverdieping van “Villa Feldheim’. De club kon hier naar hartelust verbouwingen uitvoeren,om de lokalen aan te passen aan haar behoeften en activiteiten.

Het was zwaar labeur: vloeren werden opgebroken, muren en zolderingen kregen een grondige verfbeurt, meubilair voor doka en technische kamer werd aangemaakt. Het was een karwei van lange adem, dat zijn uiteindelijk beslag kreeg in 1989, toen ook de klankkamer en geluidsstudio in gebruik konden worden genomen.

Gedurende ruim een decennium leek KLIK-KLAK meer op een bricocenter dan op een fotoclub. Deze inspanningen hebben ons echter geen windeieren gelegd.

Inmiddels werd het fotografische werk niet uit het oog verloren. Jaarlijks was er de fototentoonstelling en in 1977 werd voor het eerst een diashow vertoond, heel bescheiden, manueel gestuurd in de bovenruimte van “Villa Feldheim”
Bij sommige leden groeide de belangstelling voor klankdiareeksen, zodat ook op dit vlak aankopen van gespecialiseerd materiaal zich opdrongen. Dit evolueerde van een degelijke bandopnemer en een overvloeiingssysteem met twee projectoren tot, in 1990, een computer.
Met deze klankdiareeksen werden er door onze club in binnen en buitenland verschillende prijzen gewonnen (medaille’s en diploma’s) voornamelijk in Duitsland, Engeland, Frankrijk, België enz……